Jaskra

Jaskra jest chorobą oczu, jest to schorzenie NERWU WZROKOWEGO i siatkówkowych włókien i komórek nerwowych (prawdopodobnie równie nerwowej drogi wzrokowej w mózgu) prowadzące w zależności od wysokości ciśnienia w oku do szybciej lub wolniej postępujących ubytków w polu widzenia (najpierw niezauważalnych przez pacjenta, po latach tunelowe pole lub widzenia (najpierw niezauważalnych przez pacjenta, po latach  tunelowe pole lub widzenie tylko "bokiem").

Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju jaskry jest podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe. Może ono być skutkiem zaburzeń w odpływie cieczy wodnistej. W normalnych warunkach ciecz wodnista odżywia od wewnątrz gałkę oczną, dla prawidłowego funkcjonowania oka musi być zachowana równowaga pomiędzy jej produkcją a odpływem. W jaskrze odpływ cieczy wodnistej jest zaburzony, co prowadzi do nagromadzenia płynu w gałce ocznej i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.
Nie leczona jaskra prowadzi do nieodwracalnej ślepoty.


Jakie rodzaje jaskry istnieją?
Jaskrę dzielimy na:

- Jaskra otwartego kąta (długo subiektywnie bezobjawowa)
- Jaskra wąskiego kąta (nagle zwyżki ciśnienia: widzenie kół tęczowych, niebezpieczeńsstwo ostrego ataku jaskry: bóle głowy, pogorszenia widzenia, czerwone oko).
- Jaskra w zespole PEX (rzekomego złuszczania torebki soczewki)
- Jaskra  barwnikowa (najczęściej u krótkowidzów)
- Jaskra pourazowa (po uderzeniach, zranieniach gałki ocznej)
- Jaskra niskiego ciśnienia (wpływ ogólnego krążenia układu krwionośnego)
- Jaskra wtórna: posterydowa, waskularna np. w cukrzycy, po zakrzepie żyły centralnej siatkówki.
- Jaskrę zamkniętego kąta, w której może dochodzić do nagłych, znacznych zwyżek ciśnienia wewnątrzgałkowego.


Jak może się objawiać jaskra?
Jaskra objawia się obniżeniem ostrości wzroku, szczególnie zawężeniem obwodowego pola widzenia. Niestety około połowa osób, u których dochodzi do obniżenia ostrości wzroku nie zdaje sobie sprawy, że choruje na jaskrę. W momencie, w którym pacjent uświadamia sobie obniżenie ostrości wzroku, zazwyczaj mamy do czynienia ze znacznym zaawansowaniem choroby.
Rzadziej, pacjenci doświadczają ostrego ataku jaskry, stanu, w którym dochodzi do znacznego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, nagłego obniżenia ostrości wzroku, gałka oczna jest bolesna i zaczerwieniona. Objawom tym mogą towarzyszyć ból głowy, nudności i wymioty.

Kto jest zagrożony jaskrą?
Jaskra może rozwinąć się u każdego. Istnieją jednak czynniki, które podwyższają ryzyko rozpoznania jaskry. Należą do nich:
-Osoby po 40 roku życia
-Osoby u których występuje jaskra w rodzinie
-Osoby nadwzroczne tj. takie, które noszą okulary powyżej +4.0dptr, jaskra barwnikowa)
-Osoby o podwyższonym ciśnieniu wewnątrzgałkowe
-Osoby chore, sercowo-naczyniowe
-Osoby przyjmujące długo sterydy.
-Osoby o niskim ciśnieniu tętniczym
-osoby z cukrzycą
-Osoby z krótkowzroczność
-Osoby mające migreny, niskie ciśnienie, zaburzenia rytmu serca i choroby krążenia.


Skąd będę wiedział, że choruję na jaskrę?

Jak się dowiedzieć czy mam jaskrę?

Do czasu, gdy nie dojdzie do utraty ostrości wzroku mogą Państwo nie zdawać sobie sprawy, że chorują na jaskrę. Ponieważ jaskra w większości przypadków nie daje objawów innych jak obniżenie ostrości wzroku, bardzo ważne jest, aby regularnie badać oczy u lekarza okulisty.

Okulista ma doświadczenie i wiedzę potrzebną do rozpoznania i leczenia jaskry. Na wizycie lekarskiej lekarz bada ostrość wzroku, dokonuje pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenia kąt przesączania oka w gonioskopii, ocenia odcinek przedni oka i dno oka ze szczególnym uwzględnieniem oceny nerwu wzrokowego. Dodatkowo okulista może zlecić wykonanie badań dodatkowych, które pomogą rozpoznać lub monitorować przebieg choroby (badanie pola widzenia, OCT RNFL, HRT, GdX).

Czy jaskrę można wyleczyć?
Nie, jaskry nie można wyleczyć, nie można również cofnąć uszkodzenia nerwu wzrokowego. Celem leczenia jaskry jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego do poziomu, na którym nie powoduje ono dalszego uszkodzenia włókien nerwowych i progresji jaskry. Zazwyczaj jaskra leczona jest kroplami do oczu. U niektórych pacjentów wystarczające jest zastosowanie jednego preparatu, u innych w celu osiągnięcia bezpiecznego ciśnienia w oku trzeba zastosować 2 lub nawet trzy rodzaje kropli przeciw jaskrowych. Część z tych preparatów może powodować działanie ogólne, dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza prowadzącego o chorobach współistniejących (szczególnie zaburzeniach rytmu serca, astmie oskrzelowej), a także o wszelkich nowych, niepokojących objawach związanych ze stosowaniem leków przeciw jaskrowych. W niektórych przypadkach w celu obniżenia ciśnienia w oku trzeba wykonać zabieg. Zabieg może być przeprowadzony laserem lub poprzez wykonanie operacji chirurgicznej (nacięcia w oku). Rodzaj zabiegu operacyjnego zależy od zaawansowania i rodzaju jaskry. Najczęściej wykonywane zabiegi przeciw jaskrowe obejmują: irydotomię, selektywną laserową trabekuloplastykę, zabiegi przetokowe (np. trabekulektomia), zabiegi cyklodestrukcyjne.

Mam rozpoznaną jaskrę – co powinienem, a czego nie powinienem robić?
Powinienem regularnie i zgodnie ze schematem ustalonym przez lekarza okulistę zgłaszać się na badania kontrolne. Powinienem regularnie i zgodnie z zaleceniami stosować przepisane przez lekarza okulistę krople przeciw jaskrowe. Oznacza to zwykle przewlekłe stosowanie leku.
Powinienem poinformować lekarza okulistę o chorobach dodatkowych, w szczególności astmie oskrzelowej, problemach z sercem, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, oraz reakcjach alergicznych na zastosowane leki.
Nie powinienem wykonywać ćwiczeń, które wiążą się ze staniem na głowie (np. niektóre pozycje yogi); mogą one wpływać na wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.
Ta strona wykorzystuje ciasteczka lub podobne technologie do przechowywania informacji. Brak zmiany w ustawieniach przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej w naszej polityce prywatności.