Zaćma

"Wyjdź z kolejki. Rozważ zabieg odpłatny".

Zapraszamy do obejrzenia historii trójki bohaterów którzy odważyli się wziąć sprawy w swoje ręce i nie pozwolili zaćmie odebrać im przyjemności senioralnego życia.


Maria 62 lata


Czesław 82 lata


Monika 63 lata



Inaczej (katarakta - łac. cataracta);
Zaćma jest jedną z głównych przyczyn ślepoty jest chorobą oczu prowadzącą do zmętnienia soczewki lub zmian jej właściwości prowadzących do obniżenia ostrości wzroku. Schorzenie może powstawać w jednym lub obu oczach. Soczewka oka skupia wpadające promienie światła, które z kolei trafiają na światłoczułą siatkówkę. Następnie nerwem wzrokowym sygnały docierają do mózgu. W przypadku utraty przejrzystości, widzenie jest zaburzone. Chorzy na zaćmę mają wrażenie postrzegania świata przez mgłę. Następuje utrata rozróżniania intensywności koloru i kontrastu. W przypadku zaćmy jednym z objawów może być potykanie się o przeszkody.

 

Jakie rodzaje zaćmy istnieją?

-Zaćma nabyta, dzieli się w zależności od stopnia zaawansowania na:
początkowa (cataracta incipiens) - na obwodzie soczewki pojawia się zmętnienie
-zaćma zaawansowana (cataracta provecta) - zamglenie obejmuje całą soczewkę, doprowadzając do upośledzenia wzroku
-zaćma niedojrzała (cataracta immatura) - zamglenie doprowadza do ślepoty
-zaćma dojrzała (cataracta matura) - całkowite zamglenie soczewki
-zaćma pęczniejąca (cataracta intumescens) - soczewka chłonie wodę
-zaćma przejrzała (cataracta hypermatura) - włókna soczewki ulegają stopniowemu upłynnianiu, wywołując przesunięcie się jądra soczewki w dół. Upłynnione masy soczewki często doprowadzają do powikłań takich jak zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego (łac. Irydocyclitis phacolytica) lub zapalenia wszystkich tkanek wewnątrz oka (łac. endophtalmitis). Proces to może doprowadzić do ślepoty.

Zaćmę, możemy uszeregować ze względu na przyczynę:
-zaćma starcza (cataracta senilis)
-zaćma następowa (cataracta consecutica)
-zaćma cukrzycowa (cataracta diabetica)
-zaćma tężyczkowa (cataracta tetanica)
-zaćma kortyzonowa
-zaćma galaktozowa - odwracalna postać zaćmy
-zaćma pourazowa (cataracta traumatica). Odmiany zaćmy pourazowej:
-zaćma popromienna
-zaćma hutnicza
-zaćma elektryczna
-zaćma powikłana (cataracta complicata).

Kto jest zagrożony zaćmą?          
-Osoby w wieku starszym głównie około 60 roku życia.
-Osoby u których występuje przyśpieszony, fizjologiczny proces starzenia się soczewki oka.
-Osoby których powstało zmętnienie soczewki na skutek urazu lub ogólnoustrojowej choroby, takiej jak: cukrzyca, sarkoidoza, reumatyczne zapalenie stawów, chorób samego oka (np. zapalenia błony naczyniowej).
-Osoby u których stwierdzono, że niektóre leki (np. sterydy) mogą być przyczyną rozwoju zaćmy. Wiadomo także, że osoby przebywające w zasięgu promieniowania jonizującego lub podczerwonego (wysokie temperatury) są narażone na powstanie zaćmy. Jednak w zdecydowanej większości przypadków zaćma rozwija się z wiekiem.
-Niektóre osoby mogą mieć zaćmę  wrodzoną. Raz na około 250 urodzeń, stwierdza się zaćmę wrodzoną. Obserwuje się ją u małych dzieci lub nawet bezpośrednio po urodzeniu. Zaćma wrodzona może być wynikiem przebytych chorób przez matkę w trakcie trwania ciąży. Zdarza się iż choroba ta ma uwarunkowania genetyczne.


Objawy zaćmy
Objawy zaćmy rozwijają się powoli przez wiele lat powodując mętnienie gałki ocznej. W łagodnych przebiegach choroby, zaćma może być początkowo niezauważalna, bezobjawowa.
Do najczęstszych objawów zaćmy związanej z wiekiem jest nieostre, zamglone czasami zaciemnione widzenie. Zaćma może wpływać na postrzeganie kolorów. Maleje kontrast postrzeganych barw. Kolejnym z objawów jest trudność w codziennych czynnościach takich jak czytanie, oglądanie TV, prowadzenie pojazdu.

W polu widzenia mogą pojawiać się małe plamki lub punkty, w których występuje brak ostrości obrazu. W momencie ich spostrzeżenia nie należy zwlekać z wizytą u specjalisty (okulisty). Zaćma nie leczona prowadzi do upośledzenia.
Innym objawem choroby jest widzenie aureoli (tzw. koła światła) wokół jasnych źródeł światła. Sporadycznym objawem zaćmy jest podwójne widzenie.
Jeżeli nosisz okulary jednym z objawów może być spostrzeżenie mniejszej skuteczności okularów.


Leczenie zaćmy
Czekanie aż zaćma dojrzeje, czyli zajmie cała soczewkę jest jednym z największych błędów popełnianych przez chorych. Przy takim zaawansowaniu chorób oka, pacjent jest już skazany na pomoc osób trzecich. Operacja zaćmy jest jedyną metodą leczenia. Operacyjnie wszczepiamy nową soczewkę. Wskazania do tego typu zabiegu są uzależnione od stopnia obniżenia ostrości wzroku. W Polsce, jak i na świecie, operacja zaćmy jest traktowana jako zwykły zabieg. Pobyt w klinice zredukowany jest do jednego dnia lub kilka godzin. Operacja zaćmy przeprowadzana jest w znieczuleniu miejscowym – kropelkowym.
Dawniej zabieg polegał na całkowitym usunięciu zmętniałej soczewki i umieszczeniu sztucznej. Zabieg jednak powodował u pacjenta wysoki stopień nadwzroczności, co wymuszało korzystanie z bardzo grubych szkieł korekcyjnych (od 8 - 16 dioptrii). Dziś usuwa się tylko przednią część soczewki lub rozbija się zmętniałe jej części. W środek wszczepia się nową soczewkę, minimalizując efekt uboczny w postaci wysokiej nadwzroczności.

Operacja zaćmy
Chirurg wykonuje niewielkie nacięcie. Za pomocą niewielkiego narzędzia usuwa zmętniałą soczewkę przy pomocy fakoemulsyfikatora. Za pomocą takiego urządzenia można rozbić zmętniałą soczewkę ultradźwiękami (fakoemulsyfikacja) lub płynem (emulsyfikacja płynowa). W kolejnym etapie, soczewka jest usuwana na zewnątrz. Do komory chirurg wprowadza zwiniętą, sztuczną soczewkę, która dopiero w oku przybiera końcowy, właściwy kształt.
Naturalna soczewka ludzka posiada zdolność blokowania promieni UV, a także filtrowania światła niebieskiego. Uważa się, że światło niebieskie może działać szkodliwie na siatkówkę, przyczyniając się do jej wcześniejszego starzenia się. Filtrowanie światła niebieskiego ma na celu uchronić oko przed działaniem potencjalnie szkodliwej części światła. Wraz z usunięciem naturalnej ludzkiej soczewki, oko pozbawione zostaje tej naturalnej ochrony.
Cześć sztucznych soczewek wewnątrzgałkowych wykonana jest z materiałów, blokujących przepuszczalność światła niebieskiego, chroniąc w ten sposób siatkówkę przed powstawaniem tzw. starczego zwyrodnienia plamki (AMD). Po operacji zaćmy istnieje możliwość powstawania tzw. zaćmy wtórnej, będącej następstwem zmętnienia torebki soczewki, czyli tej części ludzkiej soczewki pozostawionej w oku po operacji. Powstawanie wtórnego zmętnienia powoduje ograniczenie ostrości wzroku. Celem zmniejszenia ryzyka zmętnień pooperacyjnych i ochrony siatkówki przed światłem ultrafioletowym i szkodliwym niebieskim, należy dobierać soczewki wewnątrzgałkowe wykonane z wysokiej jakości materiałów z biozgodnością z tkankami oka.
Najlepszego doboru soczewki dokona lekarz okulista, specjalizujący się w operacyjnym leczeniu zaćmy.
Ta strona wykorzystuje ciasteczka lub podobne technologie do przechowywania informacji. Brak zmiany w ustawieniach przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej w naszej polityce prywatności.